Artikel 1: Gelikense behanneling en ferbod op diskriminaasje
Elk dy’t yn Nederlân is, wurdt yn gelikense gefallen gelyk behannele. Diskriminaasje fanwegen godstsjinst, libbensoertsjûging, politike oertsjûging, ras, geslacht, handicap, seksuele oriïntaasje, of op hokker grûn ek, is net tastien.
In andere talen:
Toelichting
Tink derom: allinnich de Nederlânske ferzje fan 'e Grûnwet is fan tapassing. Artikel 1 giet oer it prinsipe fan gelikensens.
Dit prinsipe ferplichtet de wetjouwer, de útfierende macht en de rjochterlike macht om minsken yn gelikense gefallen op in gelikense wize te behanneljen by it fêststellen fan regels of it nimmen fan besluten. In gelikense saak is lykwols net needsaaklik it gefal as der in rjochtfeardige ferskil is. Bygelyks kinne easken steld wurde oan it opliedingsnivo fan minsken om in bepaald berop út te oefenjen. Mar der mei gjin ûnderskied makke wurde op grûn fan bygelyks religy of geslacht. Bygelyks, manlju en froulju moatte itselde fertsjinje as se itselde wurk of wurk útfiere dat tige ferlykber is.
Diskriminaasje op grûn fan religy, leauwen, politike oansluting, ras, geslacht, beheining, seksuele oriïntaasje, of hokker oare grûn dan ek is ferbean. De wurden "of op hokker oare grûn dan ek" wreidzje it ferbod fan diskriminaasje út nei oare grûnen as dy neamd yn dit artikel, lykas leeftyd.
Dit artikel wurdt fierder útwurke yn 'e Algemiene Wet Gelikense Behanneling. Artikel 137 fan it Wetboek fan Strafrjocht befettet bepalingen wêrûnder diskriminaasje bestraft wurde kin.